poniedziałek , Sierpień 19 2019
Strona główna / Misje na Marsa / Sonda Viking 2 na Marsie – co warto wiedzieć?

Sonda Viking 2 na Marsie – co warto wiedzieć?

sonada Viking 2, planeta Mars, mars is cool

Bezzałogowa sonda kosmiczna Viking 2 została wystrzelona na Marsa dnia 9 września 1975 roku. Lądowanie na czerwonej planecie nastąpiło 3 września 1976 roku. Sonda Viking 2 należała do programu Viking. Składała się ona z dwóch podstawowych modułów, czyli orbitera oraz lądownika. Warto bliżej zapoznać się z przebiegiem tej wyjątkowej misji przeprowadzonej przez NASA. 

Główne cele misji

Każdy moduł spełniał inne zadania. Orbiter był zaprojektowany w taki sposób, aby zagwarantować lądownikowi bezpieczne dotarcie na Marsa. Musiał on przeanalizować powierzchnię planety, tak aby ustalić najlepsze miejsce do wylądowania sondy. Obiekt dostarczał również wsparcia podczas komunikacji lądownika z badaczami znajdującymi się na Ziemi. Miał on również przeprowadzać własne badania, takie jak np. wykonywanie fotografii powierzchni planety, analiza pól magnetycznych na Marsie, pomiary temperatur, czy też poszukiwanie śladów na obecność wody w przeszłości.

Lądownik miał za zadanie dostarczyć wielu różnych informacji na temat planety. Przeprowadzone przez niego badania meteorologiczne oraz sejsmologiczne miały dokładnie określić właściwości atmosfery i gruntu na Marsie. Naukowcom zależało na otrzymaniu niezbędnych próbek, które umożliwiłyby analizę składu chemicznego powierzchni. Ważne były nie tylko parametry fizyczne, ale również magnetyczne. Ponadto obiekt miał przeprowadzić serie złożonych eksperymentów. Miały one potwierdzić hipotezę dotyczącą życia na czerwonej planecie. W planie było m.in. sprawdzenie warunków pozwalających na przebieg procesu fotosyntezy oraz występowanie metabolizmu, a także wyzwalanie gazów. Lądownik miał również wykonywać zdjęcia z każdego etapu lądowania. Badaczy interesowały fotografie Księżyców, atmosfery, Słońca, a także powierzchni Marsa. Istotne były również zdjęcia aparatury oraz samego obiektu, dzięki którym można było potwierdzić pozytywne zakończenie procedury lądowania.

Ogólna budowa sondy Viking  2

Jak już wiadomo, sonda Viking 2 była zestawem złożonym z orbitera oraz lądownika. Orbiter korzystał ze znanej i sprawdzonej technologii Marinera. Lądownik został specjalnie zaprojektowany na potrzeby misji. Sonda była o wiele cięższa i masywniejsza w porównaniu z poprzednimi modelami. Do jej wyniesienia na Marsa zastosowano konfigurację Titan IIIE – Centaur. Standardowa kombinacja rakiety Atlas – Centaur mogła okazać się niewystarczająca. Głównym powodem było to, że lądownik potrzebował ogromnej ilości paliwa, zarówno podczas samego lądowania, jak i hamowania przed dotarciem na powierzchnię.

Baza lądownika była aluminiowa. Jej wsparcie stanowiły trzy rozkładane nogi. Niezbędne wyposażenie badawcze zostało umieszczone na górnej podstawie lądownika. Źródłem energii były adioizotopowe termogeneratory elektryczne (RTG). Urządzenia dostarczały energii o mocy 30W oraz napięcia 4,4V. Generatory zostały ulokowane po przeciwnych stronach. Dodatkowo każdy z nich znajdował się w wiatrochronie. Podstawą wyposażenie dodatkowego były baterie wielokrotnego ładowania wykonane z połączenia niklu i chromu.
Głównym elementem napędu orbitera był zestaw rakiet na hydrazynę (N2H4). Były one umieszczone w czterech klastrach znajdujących się wokół lądownika. W każdym klastrze było po trzy dysze. Napędem lądownika były trzy silniki na hydrazynę (N2H4). Każdy z nich posiadał sześć dysz.

 

 

sonada Viking 2, planeta Mars, mars is cool
sonada Viking 2, planeta Mars,

Przebieg misji

Planowany czas trwania misji wynosił 90 dni, jednak potrwała ona, aż kilka lat. Podobnie, jak w przypadku misji sondy Viking 1, zakończyła się ona z pozytywnym wynikiem. Lądownik wylądował na równinie Utopia Planitia we wrześniu 1976 roku. Wykonał on kilka tysięcy zdjęć, które zostały poddane analizie NASA. Podczas swojego pobytu na Marsie orbiter wykonał szereg manewrów, które umożliwiły m.in. wykonanie zdjęć rejonów biegunowych czerwonej planety. Dokładnie po 1245 dniach lądownik po raz ostatni wysłał informację na temat swojego położenia. System uległ awarii z powodu nagłego braku zasilania. Koniec misji datowany jest na dzień 11 kwietnie 1980 roku. Lądownik mógł komunikować się z Ziemią zarówno za pomocą orbitera, jak i samodzielnie. Rok spędzony na Marsie sprawił, że jedyną łączność między lądownikiem, a bazą zapewniała jedynie satelita. W czerwcu 1980 roku nastąpiło wyczerpanie się zasobów sprężonego gazu, który służył do poprawek orbity. Orbiter wykonał ostatnią serię szczegółowych zdjęć. Na fotografiach znajdowały się nieznane dotąd rejony planety, które znajdowały się w rejonie Chryse Planitia. Po wysłaniu owych zdjęć została utracona łączność z lądownikiem.
Początkowo naukowcy spierali się, co do śladów potwierdzających życie organiczne na Marsie. Eksperymenty dostarczyły dość mocnych dowodów, jednak otrzymane wyniki były wielokrotnie weryfikowane i odrzucane. Wszystko to sprawiło, że wynik misji Viking 2 był jednoznaczny – nie potwierdzono istnienia życia na czerwonej planecie, co zostało oficjalnie zapieczętowane przez NASA. Pomimo tego, że od zakończenia misji minęło kilkadziesiąt lat analitycy wciąż rozważają, czy odrzucenie śladów życia było słuszną decyzją.

Podsumowanie
Sonda Viking 2
Tytuł artykułu
Sonda Viking 2
Opis
Sonda Viking 2
Autor
Publikujący
Mars is cool

Facebook komentarze

Zobacz również

apollo 11

Apollo 11 historia projektu logotypu misji

Obecny miesiąc, lipiec zdecydowanie należy do misji Apollo 11 i historycznego udanego lądowania człowieka  na …

Advertisment ad adsense adlogger